Ο Iris yellow spot virus (IYSV) είναι τοσποϊός που έχει αναδειχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους ιούς των ειδών του γένους Allium παγκοσμίως, με ιδιαίτερη σημασία στην καλλιέργεια κρεμμυδιού.[1]

Ο IYSV ανήκει στο γένος Orthotospovirus (πρώην Tospovirus) της οικογένειας Bunyaviridae και φέρει τμηματοποιημένο RNA γονιδίωμα.[2]
Έχει σχετικά περιορισμένο αλλά οικονομικά σημαντικό εύρος ξενιστών: κύριοι ξενιστές είναι βρώσιμα Allium (κρεμμύδι, σκόρδο, σχοινόπρασο, πράσο, σχοινόκρεμμυδο, shallot), καθώς και ορισμένα καλλωπιστικά (iris, Alstroemeria, chrysanthemum, lisianthus, ornamental Allium).[3]
Άγρια Allium και διάφορα ζιζάνια μπορούν να λειτουργούν ως ασυμπτωματικοί ή ήπια συμπτωματικοί ξενιστές–δεξαμενές, συμβάλλοντας στη διατήρηση του ιού στο αγροοικοσύστημα. [1]


Καλλιεργητικά μέτρα:
Ερευνητικά προγράμματα στοχεύουν σε ποικιλίες με αυξημένη ανεκτικότητα στον ιό ή/και στον θρίπα, ώστε να ενσωματωθούν σε συστήματα ολοκληρωμένης διαχείρισης.

Τα μέτρα περιλαμβάνουν:
Συνολικά, οι τρέχουσες συστάσεις για IYSV στα φυτά του γένους Allium βασίζονται σε συνδυασμό μέτρων:

Πηγές και Βιβλιογραφια:
[1] https://www.sciencedirect[.]com/science/article/abs/pii/S0882401024001839
[2] https://pmc.ncbi[.]nlm.nih.gov/articles/PMC6638421/
[3] https://www.cabidigitallibrary[.]org/doi/full/10.1079/cabicompendium.28848
[4] https://www.ars.usda.gov/ARSUserFiles/37109/030909/PD-90-1468-1.pdf
[5] https://pubmed.ncbi[.]nlm.nih.gov/30780950/
[6] https://gd.eppo.int/download/doc/1023_minids_IYSV00.pdf
[7] https://www.katsarasagro[.]gr/blog/%CE%99%CF%8C%CF%82-K%CE%AF%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%AF%CF%81%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CF%8D%CE%B4%CE%B9
[8] http://efe.aua[.]gr/congress/congress14_greek_abstracts_2008.pdf
[9] https://pmc.ncbi[.]nlm.nih.gov/articles/PMC8000123/
[10] https://gd.eppo.int/download/doc/1023_minids_IYSV00.pdf

Παθογόνο και ξενιστές
Ο IYSV ανήκει στο γένος Orthotospovirus (πρώην Tospovirus) της οικογένειας Bunyaviridae και φέρει τμηματοποιημένο RNA γονιδίωμα.[2]Έχει σχετικά περιορισμένο αλλά οικονομικά σημαντικό εύρος ξενιστών: κύριοι ξενιστές είναι βρώσιμα Allium (κρεμμύδι, σκόρδο, σχοινόπρασο, πράσο, σχοινόκρεμμυδο, shallot), καθώς και ορισμένα καλλωπιστικά (iris, Alstroemeria, chrysanthemum, lisianthus, ornamental Allium).[3]
Άγρια Allium και διάφορα ζιζάνια μπορούν να λειτουργούν ως ασυμπτωματικοί ή ήπια συμπτωματικοί ξενιστές–δεξαμενές, συμβάλλοντας στη διατήρηση του ιού στο αγροοικοσύστημα. [1]
Μετάδοση και επιδημιολογία
- Ο IYSV μεταδίδεται κυκλοπλασμικά–επιμονίως αποκλειστικά από τον θρίπα του κρεμμυδιού Thrips tabaci, δεν έχει καταγραφεί μετάδοση από άλλους θρίπες όπως ο Frankliniella occidentalis.[4]
- Ο ιός αποκτάται μόνο από προνύμφες θρίπα κατά τη διατροφή σε μολυσμένα φυτά και στη συνέχεια μεταδίδεται από τα δεύτερου σταδίου προνυμφικά και τα ενήλικα άτομα, μετά από περίοδο επώασης όπου ο ιός κυκλοφορεί και πολλαπλασιάζεται στο σώμα του θρίπα. [4]
- Η ένταση της ασθένειας σε καλλιέργειες φυτων της οικογένιας Allium σχετίζεται στενά με την πυκνότητα των πληθυσμών του Θρύπα (T. tabaci), τον χρόνο εγκατάστασής τους στην καλλιέργεια, την παρουσία μολυσμένων φυτών και ζιζανίων, καθώς και το μικροκλίμα του αγρού. [5]
Συμπτώματα
Στα φυτα του γένους Allium (κρεμμύδι, σκόρδο, πράσσο, σχοινόπρασο κτλ):
- Στο κρεμμύδι και άλλα φυτα του γένους Allium, τα πρώιμα συμπτώματα είναι κιτρινωπές έως αχυρόχρωμες χλωρωτικές ή νεκρωτικές κηλίδες, συνήθως επιμήκεις, φακοειδείς (lenticular) ή ατρακτοειδείς, που ξεκινούν από το μέσο - κάτω τμήμα των φύλλων. [4]
- Τυπικό σύμπτωμα είναι οι «κηλίδες σε σχήμα ίριδας (ματιού)» στα φύλλα και κυρίως στους ανθοφόρους βλαστούς (scapes), που συχνά θεωρούνται διαγνωστικό γνώρισμα IYSV στα Allium. [2]
- Με την εξέλιξη της ασθένειας, οι κηλίδες επιμηκύνονται και συμφύονται, δημιουργώντας εκτεταμένες νεκρώσεις που μπορεί να περιζώσουν φύλλα ή scapes, οδηγώντας σε κάμψη, ξήρανση και πλάγιασμα.
- Σε καλλιέργειες για βολβούς, πρώιμη έως μεσοπρώιμη μόλυνση μειώνει τη ζωηρότητα, τη φυλλική επιφάνεια και το μέγεθος των βολβών, οδηγώντας σε σημαντικές απώλειες παραγωγής.
- Σε καλλιέργειες για σπόρο, η νέκρωση και το σπάσιμο των scapes μειώνει τον αριθμό και τη γονιμότητα των ταξιανθιών, με σοβαρή επίπτωση στην απόδοση σπόρου.

Διάγνωση
Διάγραμμα IYSV - Κρεμμύδι (Allium cepa)
Α - Σημεία ελέγχου για τον ιό IYSV
Β - Ιστοί με υψηλότερη μέση παρουσία IYSV
- Κλινικά, οι χαρακτηριστικές κίτρινες - αχυρόχρωμες σε σχήμα ίριδας ή ατρακτοειδείς κηλίδες στους ανθοφόρους βλαστούς στο Κρεμμύδι (Allium cepa) είναι ισχυρή ένδειξη IYSV, αλλά τα συμπτώματα μπορούν να επικαλύπτονται με άλλες φυσιοπάθειες ή μυκητολογικές ασθένειες. [6]
- Για εργαστηριακή επιβεβαίωση χρησιμοποιούνται κυρίως τεχνικές ELISA και RT‑PCR, οι οποίες επιτρέπουν ακριβή ανίχνευση του ιού σε φυτικό υλικό αλλά και σε θρίπες φορείς.
Διαχείριση - αρχές IPM
Δεν υπάρχουν θεραπευτικά μέτρα κατά του ιού, επομένως η διαχείριση επικεντρώνεται σε πρόληψη, μείωση πηγών μολύσματος και έλεγχο του διαβιβαστή Θρίπα (T. tabaci).Καλλιεργητικά μέτρα:
- Χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού (φυτάρια/μεταφυτευόμενα απαλλαγμένα από IYSV και θρίπες).
- Απομάκρυνση και καταστροφή εθελοντικών κρεμμυδιών και άλλων Allium από προηγούμενες καλλιέργειες, καθώς και ζιζανίων–ξενιστών στον αγρό και τον περιβάλλοντα χώρο.
- Καταστροφή σωρών υπολειμμάτων (cull piles) κρεμμυδιού που μπορούν να λειτουργήσουν ως δεξαμενές ιού και θριπών.
- Χωρικός διαχωρισμός αγρών βολβών και αγρών παραγωγής σπόρου, ώστε να διακόπτεται το «πράσινο γαφύρωμα» (green bridge) για τον ιό και τον θρίπα.
- Πυκνή και όσο γίνεται ομοιόμορφη φύτευση, καλή λίπανση και άρδευση ώστε να περιορίζεται το στρες των φυτών, το οποίο συνδέεται με σοβαρότερα συμπτώματα.
Ποικιλίες και ανεκτικότητα
Δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως ανθεκτικές ποικιλίες, αλλά υπάρχουν διαφορές ευαισθησίας: σε ορισμένες μελέτες λευκές ποικιλίες κρεμμυδιού εμφανίζονται λιγότερο ευαίσθητες και κόκκινες περισσότερο ευαίσθητες σε IYSV.Ερευνητικά προγράμματα στοχεύουν σε ποικιλίες με αυξημένη ανεκτικότητα στον ιό ή/και στον θρίπα, ώστε να ενσωματωθούν σε συστήματα ολοκληρωμένης διαχείρισης.
Διαχείριση του θρίπα (έντομο φορέας)
Ο αποτελεσματικός έλεγχος του T. tabaci είναι κρίσιμος για τη μείωση της συχνότητας μολύνσεων και της χωρικής εξάπλωσης του IYSV. [10]
Τα μέτρα περιλαμβάνουν:
- παρακολούθηση πληθυσμών θρίπα (οπτικός έλεγχος, κολλητικές παγίδες) και έγκαιρη επέμβαση,
- χρήση επιλεκτικών εντομοκτόνων και εναλλαγή ομάδων για αποφυγή ανθεκτικότητας,
- βιολογικό έλεγχο με ωφέλιμα (π.χ. Orius spp., αρπακτικά ακάρεα) όπου είναι εφικτό. [9]
- Έχει καταγραφεί θετική συσχέτιση μεταξύ υψηλών πληθυσμών T. tabaci και υψηλής επίπτωσης IYSV σε αγρούς κρεμμυδιού, γεγονός που επιβεβαιώνει τον κεντρικό ρόλο του θρίπα στη δυναμική της ασθένειας. [5]
Κατευθύνσεις για ολοκληρωμένη διαχείριση
Συνολικά, οι τρέχουσες συστάσεις για IYSV στα φυτά του γένους Allium βασίζονται σε συνδυασμό μέτρων:- καλή υγιεινή αγρού και απομάκρυνση πηγών μολύσματος,
- κατάλληλη επιλογή ποικιλιών και διαχείριση της θρεπτικής κατάστασης,
- χωρική και χρονική απομόνωση ευαίσθητων καλλιεργειών,
- στοχευμένο έλεγχο του T. tabaci στο πλαίσιο IPM.[3]

Πηγές και Βιβλιογραφια:
[1] https://www.sciencedirect[.]com/science/article/abs/pii/S0882401024001839
[2] https://pmc.ncbi[.]nlm.nih.gov/articles/PMC6638421/
[3] https://www.cabidigitallibrary[.]org/doi/full/10.1079/cabicompendium.28848
[4] https://www.ars.usda.gov/ARSUserFiles/37109/030909/PD-90-1468-1.pdf
[5] https://pubmed.ncbi[.]nlm.nih.gov/30780950/
[6] https://gd.eppo.int/download/doc/1023_minids_IYSV00.pdf
[7] https://www.katsarasagro[.]gr/blog/%CE%99%CF%8C%CF%82-K%CE%AF%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%AF%CF%81%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CF%8D%CE%B4%CE%B9
[8] http://efe.aua[.]gr/congress/congress14_greek_abstracts_2008.pdf
[9] https://pmc.ncbi[.]nlm.nih.gov/articles/PMC8000123/
[10] https://gd.eppo.int/download/doc/1023_minids_IYSV00.pdf







Επιστροφή στην κατηγορία
ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ ΥΠΑΙΘΡΟΥ ΞΕΡΑ
