Ο μύκητας προσβάλλει τα φύλλα, τα στελέχη και τους βολβούς. Στα φύλλα προκαλεί διάσπαρτες χλωρωτικές τεφροπράσινες ή υπόλευκες κηλιδώσεις, ή ραβδώσεις οι οποίες αργότερα καλύπτονται από τεφρώδη εξανθηση (σποριάγγεια). Τα φύλλα σιγά–σιγά μαραίνονται και καταστρέφονται.
ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:
Το παθογόνο ευνοείται από υψηλή σχετική υγρασία, νύχτες δροσερές και υγρές και μέρες μέτρια θερμές και νεφοσκεπείς. Η άριστη θερμοκρασία για μόλυνση είναι 10-13°C, αλλά μπορεί να ύπαρξη μόλυνση και σε λίγο μεγαλύτερες θερμοκρασίες (4-25oC). Η ανάπτυξη των σπορίων του παθογόνου γίνεται παρουσία νερού (βροχής ή δρόσου), όταν υπάρχει μύκητας διασπείρονται σε μικρές και μεγάλες αποστάσεις με τον άνεμο.
Σε τέτοιες καιρικές συνθήκες καλό είναι να γίνονται προληπτικές εφαρμογές σκευασμάτων, σε συνεννόηση πάντα με τον επιβλέποντα γεωπόνο
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ:
Α) Καλλιεργητικά μέτρα: Kαλλιέργεια σε χωράφια που στραγγίζουν καλά. Φύτευση υγιούς πολ/κού υλικού (κοκκαριού ή σπόρου). Εφαρμογή αμειψισποράς. Καταστροφή των υπολειμμάτων της καλλιέργειας..
Β) Χημική καταπολέμηση: Συνιστάται να γίνει ψεκασμός των καλλιεργειών κρεμμυδιού με εγκεκριμένα για την καλλιέργεια και εκλεκτικά για τον περονόσπορο μυκητοκτόνα.