Αγροτιδα (Κοφτοσκουληκα) - ΤΟΜΑΤΑ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

Έντομα εδάφους – Αγροτίδα (κοφτοσκούληκας) σε τομάτα θερμοκηπίου

Σημαντικές ζημιές στην καλλιέργεια της τομάτας, ιδιαίτερα στο στάδιο της νεαρής ανάπτυξης, προκαλούν διάφορα έντομα εδάφους, όπως τα σιδηροσκούληκα (Agriotes spp.), οι αγροτίδες (κοφτοσκούληκα) (Agrotis spp.) και ο κρεμμυδοφάγος ή προσάγγουρας (Gryllotalpa gryllotalpa).

Οι αγροτίδες είναι νυκτόβιες λεπιδοπτέρες, των οποίων οι προνύμφες (κοφτοσκούληκα) ζουν στο έδαφος και τρέφονται με υπόγεια και υπέργεια τμήματα των φυτών κοντά στη γραμμή του εδάφους. Προτιμούν ελαφρά, καλά δουλεμένα εδάφη, πλούσια σε οργανική ουσία και υγρασία, συνθήκες που συναντώνται συχνά σε θερμοκήπια ή σε αγρούς με έντονη οργανική λίπανση.

Οι προνύμφες συνήθως ροκανίζουν ή κόβουν τα νεαρά στελέχη της τομάτας στη βάση τους, προκαλώντας ξήρανση και πλάγιασμα των φυτών, ενώ μπορούν επίσης να καταστρέψουν ριζικό σύστημα και σπόρους κατά το φύτρωμα. Χαρακτηριστικό είναι ότι συχνά προσβάλλουν περισσότερα φυτά από όσα χρειάζονται για τη διατροφή τους, δημιουργώντας κηλίδες έντονης αποψίλωσης μέσα στη φυτεία, με μεγάλα κενά στη γραμμή φύτευσης.

Καλλιεργητικά μέτρα αντιμετώπισης

• Βαθιά και έγκαιρα οργώματα ή φρεζαρίσματα, ώστε να εκτίθενται οι προνύμφες και οι νύμφες στην επιφάνεια και να καταστρέφονται από φυσικούς εχθρούς και τις κλιματικές συνθήκες.
• Καταστροφή ζιζανίων και αυτοφυών φυτών που λειτουργούν ως ξενιστές και καταφύγια του εντόμου, πριν την εγκατάσταση της καλλιέργειας.
• Σωστός χειρισμός της οργανικής ουσίας (κοπριά, κομπόστ), αποφυγή υπερβολών πολύ κοντά στην ημερομηνία φύτευσης, ώστε να μην προσελκύονται πληθυσμοί εντόμων εδάφους.
• Χρήση δολωματικών φυτεύσεων ή παγίδων (π.χ. κομμάτια πατάτας θαμμένα επιφανειακά) για έλεγχο παρουσίας και εκτίμηση πληθυσμών πριν τη φύτευση.
• Χημική και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση

Όταν οι πληθυσμοί είναι υψηλοί, μπορεί να απαιτηθεί συμπληρωματική χημική καταπολέμηση με εγκεκριμένα εντομοκτόνα για έντομα εδάφους, εφαρμόζοντας τα σκευάσματα σύμφωνα με τις οδηγίες της ετικέτας, το στάδιο της καλλιέργειας και τα όρια ασφαλείας. Η εφαρμογή πρέπει να εντάσσεται σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας, σε συνδυασμό με τα καλλιεργητικά μέτρα, ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος ανθεκτικότητας και η επιβάρυνση του περιβάλλοντος.